Φορτωση

 

"Δεδομένου ότι η κρίσιμη περίοδος για τη φυσιλογική ανάπυξη της λειτουργίας της όρασης για ένα παιδί είναι τα 7 πρώτα χρόνια της ζωής του και ότι το διαθέσιμο χρονικό διάστημα για διόρθωση κάποιου προβλήματος σε αυτήν περιορίζεται στα πρώτα 10-11 χρόνια, γίνεται κατανοητό για ποιο λόγο πρέπει να γίνεται μια προληπτική εξέταση κάθε παιδιού σε μικρή ηλικία."

 

Παιδοοφθαλμολογία

Εφόσον τίποτα δε φαίνεται να σας ανησυχεί σχετικά με την όραση του παιδιού σας, ένα λογικό χρονοδιάγραμμα παρακολούθησης θα ήταν μια πρώτη εξέταση στους 6 πρώτους μήνες, κατόπιν στα 3 έτη, πριν από την πρώτη δημοτικού και κάθε διετία κατόπιν. Εάν, ωστόσο, θεωρείτε ότι υπάρχει κάτι ανησυχητικό στην όραση του παιδιού σας, ο κατάλληλος χρόνος εξέτασης είναι ο χρόνος που εσείς το παρατηρείτε. Αναλόγα με τα ευρήματα κατόπιν, ο οφθαλμίατρός σας είναι υπεύθυνος να σας κατευθύνει για τα μεσοδιαστήματα των επανεξετάσεων.
Υπάρχουν πολλά σημάδια ότι ένα παιδί αντιμετωπίζει πρόβλημα με την όρασή του, πολλά από τα οποία μπορούν να γίνουν αντιληπτά μόνο από τους ίδιους τους γονείς του παιδιού. Για παιδιά προσχολικής ηλικίας, ενδεικτικά σημεία κάποιου προβλήματος περιλαμβάνουν την πολύ κοντινή θέση στην τηλεόραση ή στον υπολογιστή, οι συχνοί βλεφαρισμοί με δακρύρροια και έντονο τρίψιμο των ματιών, το κλείσιμο του ενός ματιού στο έντονο φως κ. ά. Κατά τη διάρκεια της σχολικής ηλικίας, πολλά σημεία γίνονται αντιληπτά από τους δασκάλους του παιδιού, όπως για παράδειγμα το μισοκλείσιμο των βλεφάρων όταν το παιδί προσπαθεί να διαβάσει στον πίνακα ή βλέπει μακριά, η δυσκολία στο διάβασμα με το παιδί να «χάνει» συχνά τη γραμμή ή να κουράζεται εύκολα ή το κλείσιμο του ενός ματιού όταν διαβάζει. Αν και όλα αυτά τα σημεία είναι ενδεικτικά κάποιας διαταραχής, δε σημαίνει πως όποιο παιδί παρουσιάζει κάποιο από αυτά έχει όντως κάποιο πρόβλημα με την όρασή του. Πολλές συμπεριφορές των παιδιών είναι απόρροια της περιέργειάς τους για τον κόσμο και της μεγάλης επίδρασης που ασκούν πάνω τους τα εξωτερικά ερεθίσματα. Έτσι, για παράδειγμα, όταν ένα παιδί κάθεται πολύ κοντά στην τηλεόραση, δε σημαίνει απαραιτήτως ότι δεν βλέπει το ίδιο καλά και από μακριά, είναι ενδεχόμενο απλώς να εντυπωσιάζεται από τους έντονους ήχους και εικόνες και να νιώθει την ανάγκη να πλησιάσει την πηγή του ενδιαφέροντός του. Σε κάθε περίπτωση, μια επίσκεψη στον οφθαλμίατρο μπορεί να λύσει κάθε προβληματισμό.
Ο όρος «τεμπέλικο μάτι» αναφέρεται στην λεγόμενη αμβλυωπία. Πρόκειται για μια κατάσταση που η όραση είναι χαμηλή στο ένα ή και στα δύο μάτια χωρίς να υπάρχει κανένα οργανικό πρόβλημα που να το προκαλεί. Δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για πρόβλημα των ματιών αλλά του εγκεφάλου, δεν αναπτύσσεται δηλαδή σωστά η όραση του παιδιού. Οι καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν αμβλυωπία είναι πολλές και σε γενικές γραμμές θεωρούμε ότι ο,τιδήποτε εμποδίζει το να μεταφερθεί και να σχηματιστεί με ευκρίνεια μια εικόνα στο πίσω μέρος του ματιού μπορεί να οδηγήσει σε αμβλυωπία. Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να είναι ένα αδιόρθωτο διαθλαστικό σφάλμα (συνήθως υπερμετρωπία), μια διαφορά μεταξύ του διαθλαστικού σφάλματος μεταξύ των δύο ματιών, ο στραβισμός ή κάποια θόλωση ενός φυσιολογικά διαυγούς τμήματος του βολβού, όπως ο φακός του ματιού ή ο κερατοειδής. Ακόμη και η πτώση του βλεφάρου, που μπορεί συχνά να εμφανιστεί στα παιδιά από πρήξιμο των βλεφάρων είτε από τραύμα είτε από κάποια επιπεφυκίτιδα (όταν «κλείνει» το μάτι) είναι δυνατό να προκαλέσει αμβλυωπία αν δεν αντιμετωπιστεί και παρακολουθηθεί κατάλληλα. Στην πρόληψη αυτού ακριβώς του φαινομένου αποσκοπεί και η επίσκεψη στον οφθαλμίατρο σε μικρή ηλικία, καθώς μετά από κάποια ηλικία, το πρόβλημα εγκαθίσταται μόνιμα και δεν είναι αναστρέψιμο πλέον με οποιαδήποτε φαρμακευτική ή χειρουργική προσέγγιση.
Σκοπός μας στην αντιμετώπιση της αμβλυωπίας είναι να «δυναμώσουμε» το τεμπέλικο μάτι, αναγκάζοντάς το να βλέπει, φυσικά εφόσον έχουμε διορθώσει οποιοδήποτε πρόβλημα προκαλούσε την εγκατάσταση αμβλυωπίας. Ο τρόπος για να το πετύχουμε είναι να κλείνουμε το «καλό» μάτι του παιδιύ για κάποιες ώρες της ημέρας, ιδιαίτερα τις ώρες που το παιδί είναι ενεργό και χρησιμοποιεί την όρασή του και για ένα χρονικό διάστημα που θα καθοριστεί από τον οφθαλμίατρο. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας συχνές επανεξετάσεις είναι επιβεβλημένες για να αποκλείσουμε τον κίνδυνο να «τεμπελιάσει» το καλό μάτι του παιδιού, αυτό δηλαδή που κλείνουμε.

Στραβισμός ονομάζεται η διαταραχή ευθυγράμμισης των οπτικών αξόνων των ματιών. Μπορεί να είναι αγνώστου αιτιολογίας (ιδιοπαθής βρεφική εσωτροπία ή εξωτροπία), μια μορφή που συνήθως παρουσιάζεται στους 6 πρώτους μήνες της ζωής ή να είναι προσαρμοστικός, δηλαδή να ευθύνεται για αυτόν, σε κάποιο βαθμό, ένα υποκείμενο αδιόρθωτο διαθλαστικό σφάλμα, όπως είναι συνήθως η υπερμετρωπία , μια μορφή που συνήθως εκδηλώνεται από τους 6 μήνες έως τα 7 πρώτα έτη. Κάθε παιδί που μοιάζει να έχει στραβισμό δεν είναι απαραίτητο ότι όντως έχει, καθώς υπάρχουν κάποιες ανατομικές παραλλαγές που δίνουν την εντύπωση στραβισμού χωρίς αυτός πράγματι να υπάρχει (ψευδοστραβισμός), ενώ πριν την ηλικία του ενός έτους κάποιες διαταραχές ευθυγράμμισης μπορεί να είναι και φυσιολογικές λόγω της συνεχιζόμενης νευρομυικής ανάπτυξης. Από την άλλη πλευρά, είναι δυνατό ένα παιδί που δεν φαίνεται να έχει στραβισμό, να έχει στην πραγματικότητα, καθώς σε κάποιες περιπτώσεις ο στραβισμός μπορεί να μην είναι μόνιμος και να εκδηλώνεται σε καταστάσεις που το παιδί είναι κουρασμένο, αφηρημένο ή νυστάζει. Πάντως, σε κάθε περίπτωση που υπάρχει η παραμικρή υποψία στραβισμού, είναι σημαντικό να γίνεται εκτίμηση από οφθαλμίατρο ούτως ώστε, πέρα από το αισθητικό κομμάτι, να αποφευχθεί και ο κίνδυνος της αμβλυωπίας, του «τεμπέλικου» ματιού.
Ο φόβος του χειρουργείου δεν θα πρέπει να αποθαρρύνει τους γονείς από την άμεση εξέταση του παιδιού τους σε περίπτωση στραβισμού. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρόβλημα μπορεί να μην απαιτήσει χειρουργείο και να διορθωθεί με το κατάλληλο ζευγάρι γυαλιών. Αλλά ακόμη και σε περίπτωση που απαιτείται χειρουργείο είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το χειρουργείο δεν αποσκοπεί μόνο στο καλό αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά κυρίως στην αποφυγή του κινδύνου της αμβλυωπίας.
Το «κόκκινο μάτι» στα παιδιά είναι εν πολλοίς μια αθώα κατάσταση κα μπορεί να οφείλεται σε μια σειρά από καταστάσεις, όπως είναι οι ιογενείς και οι αλλεργικές επιπεφυκίτιδες. Ωστόσο, η επίσκεψη στον οφθαλμίατρο είναι απαραίτητη κατ’ αρχάς για να αποκλειστεί μια πιο σοβαρή και πιθανόν επικίνδυνη αιτία, όπως είναι για παράδειγμα το συγγενές γλαύκωμα. Από εκεί και πέρα, η συμβουλή του οφθαλμιάτρου είναι σημαντική ακόμη και για σχετικά «αθώες» καταστάσεις καθώς και αυτές μπορεί, εάν δεν αντιμετωπιστούν σωστά, να οδηγήσουν σε σοβαρές επιπλοκές, είτε από την ίδια τη νόσο, είτε από την αλόγιστη ή ακατάλληλη χρήση φαρμάκων που μπορεί να προμηθεύεστε από το φαρμακείο και τα οποία σε χρόνια χρήση μπορεί να δημιουργήσουν άλλα σοβαρότερα προβλήματα. Επίσης, καθώς κάποιες από τις καταστάσεις αυτές είναι μεταδοτικές, είναι χρήσιμο να δοθούν συμβουλές για τη διαχείρισή τους, ούτως ώστε να προστατευθεί η υπόλοιπη οικογένεια και να προσδιοριστεί ο κατάλληλος χρόνος επιστροφής στο σχολείο.

Κατεβάστε εδώ υλικό από ενημέρωση του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου του Περιστερίου το 2016.



Συστεγασμενα Πολυιατρεια Πανακεια

Στο χώρο που λειτουργούσε πριν το ΙΚΑ Αγ. Ιεροθέου, επί της οδού Κων/πόλεως 55 στην Ανθούπολη (πλησίον του ι.ν. Αγ. Μαρίνας), ο οποίος ανακαινίστηκε ριζικά, αισθητικά και λειτουργικά, στεγάστηκε η συλλογική πρωτοβουλία 19 ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων, με στόχο την έγκυρη πρόληψη και παροχή υπηρεσιών υγείας των πολιτών του Περιστερίου και των γειτονικών δήμων, με τον τίτλο: «Πανάκεια».

Επικοινωνια

Κωνσταντινουπόλεως 55 & Προμάχου
+30 210 57 81 100
+30 698 47 14 979
aggelikiandrou@gmail.com